Google+

Do procesu spalania niezbędny jest tlen. Tradycyjny kominek otwarty pobiera powietrze z pomieszczenia, w którym się znajduje. Natomiast w przypadku kominka z zamkniętą komorą spalania problem ten można rozwiązać bardziej korzystnie.

Jak najbliżej

Zużywanie powietrza wewnętrznego do pracy urządzenia powoduje konieczność jego uzupełniania w określonej – dużej ilości. Prościej jest zatem pobierać powietrze spoza budynku.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami na każdy 1 kW nominalnej mocy cieplnej potrzeba dostarczyć 10 m3 powietrza na godzinę.

Kanał nawiewny może mieć przekrój prostokątny, kwadratowy lub okrągły, którego powierzchnia powinna wynosić 200 cm2. W przypadku przekroju o planie kwadratu oznacza to kanał o długości boków po 14 cm. Można zastosować przewód stalowy, aluminiowy lub z PVC. Przewód można wyprowadzić bezpośrednio przez ścianę budynku, jednak najlepiej umieścić go pod wylewką podłogi na gruncie, a w przypadku płyty fundamentowej bezpośrednio  na niej. Poprowadzony w ten sposób kanał musi być następnie wyprowadzony na powierzchnię i zakończony kratką chroniąca przed dostawaniem się gryzoni do instalacji. Otwór wlotowy powinien znaleźć się a wysokości około 30-50 cm ponad powierzchnią gruntu.

Ogólnie najkorzystniejszym miejscem dla otworu wlotowego, czyli czerpni jest ściana zachodnia, gdyż od tej strony najczęściej wieje w Polsce wiatr. Jednak zaleca się wybieranie miejsca na czerpnię indywidualnie, gdyż na prawidłowy ciąg powietrza ma wpływ również kształt i wielkość budynku, rzeźba terenu, a nawet rodzaj roślinności otaczającej dom.

Doprowadzenie powietrza powinno znaleźć się jak najbliżej paleniska kominka. Niektóre wkłady kominkowe są tak skonstruowane, że powietrze dociera do wnętrza tylko przez jeden otwór – są to tzw. kominki z doprowadzeniem powietrza. Wówczas kanał powietrzny podłącza się bezpośrednio do tego otworu. W innych przypadkach kanał powinien mieć wylot w miejscu, z którego kominek pobiera większość powietrza.

Podczas remontu

Najłatwiejsze jest wykonanie doprowadzenia powietrza do kominka podczas budowy domu. Jednak później też jest możliwe. Należy wówczas wykuć w istniejącej podłodze miejsce na kanał i po ułożeniu przewodu zaizolować go termicznie. W przeciwnym razie wzdłuż całego przebiegu kanału powstawać będzie mostek termiczny, a przepływające zimne powietrze zewnętrzne będzie studziło posadzkę.

Ryzyko mostka termicznego istnieje również w przypadku wyprowadzania kanału nawiewnego przez ścianę budynku. Powstanie on wzdłuż odcinka umieszczonego w  ścianie  bowiem będzie ona w tym miejscu cieńsza. Korzystniejsze jest zatem wyprowadzenie kanału poziomo na zewnątrz w jak najmniejszej odległości od kominka i po stronie zewnętrznej poprowadzenie go do góry.

W domu podpiwniczonym doprowadzenie powietrza może się też znaleźć pod stropem piwnicy. W przypadku pomieszczeń ogrzewanych, lana należy zaizolować termicznie, aby nie wykraplała się na jego powierzchni woda.

Schemat cyrkulacji powietrza w zamkniętym wkładzie kominkowym: A. doprowadzenie powietrza, B. wentylator dla wkładów z wentylacją wymuszoną, C. płaszcz dystrybutora, D. rura do wymiany cieplnej, E. ujście gorącego powietrza. (rys. Edillamin)

edilkamin_pow_cyrkulacja

Schemat nawiewu powietrza zewnętrznego. (rys. Archon+ Biuro Projektów)

archon

Wkład kominkowy ze szczelnym doprowadzeniem powietrza.

doprowadzenie_powietrza

Zostaw komentarz




Wyszukaj w treści strony

Nasz kanał na youtube

Zobacz naszą stronę

Przepis na dom

Budowa domu krok po kroku

Przepis na dom

Dołącz do nas na Facebook

Copyright © przepisnadom.pl
Projekt i wykonanie