Odpowiednie ocieplenie budynku oznacza komfort użytkowania i dużą oszczędność pieniędzy. Tymczasem budynki w Polsce mają współczynnik energochłonności zazwyczaj mocno odbiegający od norm zalecanych przez Instytut Techniki Budowlanej. Straty ciepła spowodowane są przez niewłaściwie zaizolowane lub nieocieplone ściany, dachy i podłogi.

Budynek ociepla się dwiema metodami:

• lekką mokrą – polega ona na przyklejeniu do ściany warstwy izolacyjnej ze styropianu lub wełny, nałożeniu na to siatki zbrojącej zatopionej w odpowiednim kleju, a następnie otynkowaniu (metoda ta nie dotyczy ścian drewnianych);

• lekką suchą – pomiędzy elementami rusztu zamocowanego do ściany umieszcza się materiał izolacyjny, pokrywa go wiatroizolacją, a na to montuje się siding winylowy lub drewnianą oblicówkę.

Metoda lekka mokra jest bardziej popularna. Warstwa termoizolacyjna może być wykonana ze styropianu lub wełny. Ważny jest dobór grubości materiału, która zależy od współczynnika przenikania ciepła U danego rodzaju ściany. W starych domach zazwyczaj wystarcza 10 – 12 cm materiału izolacyjnego. Do docieplania używany jest jednak styropian odmiany nie niższej niż EPS 70. Przykleja się go do ściany specjalnym klejem, ale powinno się stosować również rozprężne kołki mocujące o trzpieniu z tworzywa sztucznego (4 sztuki na 1 m), dopiero to daje bowiem pewność, że materiał nie oderwie się od ściany. Jest to konieczne zwłaszcza w budynkach o wysokości większej niż 8 m lub gdy stare podłoże jest w złym stanie. Najczęściej do docieplania stosowany jest styropian o grubości 10 cm. Płyty nie powinny być większe niż 120 x 60 cm. Do dociepleń stosuje się też płyty z wełny o grubości 8 - 12 cm, ale nie stosuje się mat wełnianych.

Ocieplając dom oszczędzamy do 70% wydatków na jego ogrzewanie, znikają wszelkiego rodzaju grzyby i plamy powstałe na skutek wilgoci i zimna.

Wełna powinna mieć gęstość 80 - 150 kg/mł; na cokoły warto jednak zastosować wełnę o wyższej gęstości, nasączoną preparatem zmniejszającym nasiąkliwość. Wełnę przykleja się do ściany specjalnym klejem cementowym i mocuje kołkami z trzpieniem stalowym (8 sztuk na 1 m). Głównym zadaniem siatki zbrojącej jest nadanie odpowiedniej wytrzymałości tynkowi i zabezpieczenie termoizolacji przed uszkodzeniem. Najczęściej używane są siatki z włókna szklanego, które zatapia się w warstwie kleju cementowego, a następnie przykrywa drugą jego warstwą.

Do poprawnego wykonania dociepleń konieczne są również tynki i preparaty gruntujące. Głównym zadaniem preparatów gruntujących jest poprawienie przyczepności tynku do warstwy z siatką. Pokrywa się nimi warstwę z wtopioną siatką przed wykonaniem tynku.

Tynki służą natomiast do ostatecznego wykończenia elewacji. Ich dobór powinien być uwarunkowany rodzajem materiału termoizolacyjnego - na docieplenia ze styropianu (czyli materiału o niskiej paroprzepuszczalności) kładzie się tynki akrylowe, mineralne i silikatowe; na wełnę (czyli materiał o wysokiej paroprzepuszczalności) stosuje się tynki mineralne i silikatowe. Większość producentów systemów dociepleń ma w swojej ofercie tynki pełne i zacierane, pozwalające uzyskać interesujące faktury w wielu kolorach.