Byłoby jednak dobrze, gdyby nie zagrażała konstrukcji budowanego przez nas domu. O systemie odwodnień warto więc pomyśleć z wyprzedzeniem.

Ze względu na sposób odprowadzania wody z terenu wokół domu, systemy odwodnień dzielimy na: punktowe i liniowe.

Systemy punktowe polegają na uformowaniu czterech spadków w stronę umieszczonej w centrum studzienki, a następnie połączeniu każdej z nich z kanalizacją. Koszty przygotowania takiego systemu zazwyczaj są wysokie.

Częściej zastosowanie znajduje więc system odwodnień liniowych, który – oprócz ceny – może poszczycić się także: obniżeniem kosztów uzbrojenia terenu w kanalizację deszczową oraz przyspieszeniem robót budowlano-montażowych (związanych z uzbrojeniem terenu i wykonaniem nawierzchni).

Do zalet tego systemu należą również: większa wydajność kanalizacji deszczowej, łatwa konserwacja bieżąca i znikoma kolizyjność z istniejącymi sieciami mediów. Odwodnienia liniowe są w dodatku mrozoodporne w całej strukturze (w odróżnieniu od systemów punktowych, które wymagają układania zawsze poniżej strefy przemarzania). Nie bez znaczenia są również różnice w zakresie robót – w przypadku odwodnień liniowych roboty ziemne są niewielkie, a szalunki zbędne, podczas gdy w systemach punktowych wykop często musi być zabezpieczany, a roboty ziemne wymagają dużego nakładu pracy.

Odwodnienia liniowe są dużo bardziej skuteczne w odprowadzaniu wody wokół budynku

Systemy odwodnienia liniowego produkowane są m.in. z polimerobetonu i umożliwiają odprowadzanie wody opadowej z terenu wokół domu (wjazdy, garaże, chodniki, tarasy itp.). Mogą składać się z: kanałów z rusztem, skrzynki odpływowej (z rusztem i koszem na zanieczyszczenia) oraz ścianek czołowych. Rozbudowane systemy odwodnień liniowych składają się z większej liczby elementów, dzięki czemu można korzystać z różnych sposobów odprowadzania zebranej wody. Najlepszym z nich jest jednak użycie skrzynki odpływowej. W przypadku braku miejsca na taką skrzynkę, wodę odprowadza się bezpośrednio z kanału. W takich systemach szczególną rolę pełnią tzw. kratki („wycieraczki”) przed drzwiami wejściowymi, wycieraczki do stosowania wewnątrz budynku oraz wpusty podwórzowe.

Przy wykonywaniu odwodnień liniowych należy natomiast unikać:

• stosowania systemów lub rusztów przeznaczonych do klas obciążeń niższych niż wymagana;

• układania kostek przylegających do kanału na sypkiej podbudowie (gdy bruk nie jest na stałe przymocowany do podłoża, przesuwające się kostki naciskają na ścianki kanału, łamiąc je);

• rozpoczynania układania nawierzchni przed wybudowaniem kanału (szczególnie w przypadku nawierzchni pokrytej kostką).

Zwłaszcza ten ostatni fakt warto mieć na uwadze, by uniknąć przykrych niespodzianek i zniszczeń w otoczeniu domu - żeby umożliwić właściwe dopasowanie nawierzchni do kształtu ścianek należy zacząć od ułożenia kanału, a następnie układać bruk, oczywiście rozpoczynając od kostek przylegających do kanału.